درتمامی انواع بيمه ، افزون بر پوشش هاي مختلف ، استثناهائي نيز وجود دارد كه بيمه گر درصورت وجود اين استثناها؛ تعهدي نسبت به پرداخت خسارت ناشي ازاين استثناها را ندارد.

يكي ازاين استثناها ؛ عمد بيمه گذار در ايجاد حادثه است و اصولاً حوادث يا خسارتهائي  كه  بيمه گذار و به صورت عمدي موجب ميشود از تعهد بيمه گر خارج است و پوشش ندارد. زيرا فرض بر اين است كه بيمه منبع مناسبي براي جبران خسارت و برگرداندن بيمه گذار به وضعيت قبل از حادثه است . بنابراين بيمه نبايد منبعي براي سودآوري  يا انتفاع  قرارگيرد.  

به طور كلي بيمه را مي توان به سه   طبقه تفسيم كرد :